درک نوردهی

نوردهی طولانی در عکاسی

هنگامی که در خصوص هنر و تار و پود عکاسی فکر می کنید، فورا متوجه نوردهی نورپردازی – اکسپوژر Exposure – خواهید شد. نوردهی یکی از المان های اساسی است که آنچه در حسگر دوربین یا فیلم عکاسی ذخیره می شود را تعیین خواهد کرد. سه المان قابل تنظیم برای کنترل نوردهی وجود دارندISO – ، دریچه دیافراگم و سرعت شات.

چه چیزی نوردهی را کنترل می کند؟

  1. نرخ ایزو حساسیت سنسور نسبت به نور را مشخص می کند و افزایش هر پله از شماره های ISO (به سمت بالا یا پایین) بیانگر دوبرابر شدن یا نصف شدن میزان حساسیت حسگر به نور خواهد بود.
  2. دریچه دیافراگم (Aperture) کنترل کننده ی دیافراگم دوربین و میزان باز بودن دریچه آن در طول عکس گرفتن و در نتیجه کنترل کننده ی نور ورودی از لنز به صفحه فیلم است. تنظیمات دریچه دیافراگم با عدد ۴ مشخص می شود، که در آن هر پله عدد f بیانگر نصف کردن شدت نور نسبت به عدد قبل است.
  3. سرعت شاتر تعیین کننده ی سرعتی است که پرده ی دیافراگم باز و بسته می شود. سرعت شاتر بر مبنای کسر ثانیه اندازه گیری می شود. هر عدد در این مقیاس نیز مشخص کننده ی میزان مشخصی ورود نور یا ممانعت از ورود نور خواهد بود.
نوردهی در عکاسی

هنگامی که این سه المان با هم ترکیب می شوند، عددی معادل میزان نوردهی (EV – Exposure Value) برای هر تنظیم بدست می آید. هر تغییری در این سه المان تاثیر مشخص و قابل اندازه گیری روی واکنش دو المان دیگر و در نتیجه روی فریم فیلم یا سنسور عکس و چگونگی تصویر نهایی خواهد داشت. مثلا با افزایش عدد F (کوچکتر کردن دیافراگم لنز)، میزان نور ورودی به حسگر عکس کمتر خواهد شد، اما عمق میدان (Depth of field- DOF) نیز به صورت همزمان در تصویر نهایی افزایش خواهد یافت. کاهش سرعت شاتر، روی نحوه ثبت حرکت تاثیر می گذارد، که ممکن است زمینه یا سوژه کمی تار شوند. کاهش دادن سرعت شاتر (باز نگه داشتن دریچه برای مدت بیشتر) منجر به افزایش میزان نور ورودی به حسگر خواهد شد؛ در نتیجه تصویر روشن تری بدست می آید. افزایش ISO ، عکاسی در نقاط تاریک تر را مقدور خواهد ساخت اما از طرف دیگر باعث افزایش میزان نویز دیجیتال در عکس می شود. تقریبا ایجاد یک تغییر در یکی از این سه المان و عدم مشاهده تغییرات در جهت برعکس در دو المان دیگر و در نتیجه تغییر نهایی EV غیر ممکن است.

نوردهی کم و زیاد

در بالا گفتیم که نوردهی صحیح توسط عکاس انتخاب می شود حال به این می پردازیم که نور دهی زیادی (overexposed) و نور دهی نا کافی (underexposed) چه معنایی دارند و چگونه تعریف می شوند. به صورت ساده نوردهی زیادی زمانی است که اطلاعات در هایلایت ها شدیدا ناخوانا هستند. در چنین عکسهایی، با هیچ روشی نمی توان اطلاعات از دست رفته را در تاریکخانه دیجیتال (مثلا با فتوشاپ) برگرداند. نوردهی کم نیز تقریبا مشابه نوردهی زیادی است با این تفاوت که هیچ اطلاعاتی در سایه ها وجود ندارد. اطلاعاتی که وجود ندارند بعدا هم قابل دریافت نیستند. در عکاسی دیجیتال هنگامی که بخشی از اطلاعات عکس از بین برود دیگر راهی برای بازگرداندن آن وجود ندارد. این موضوع در دنیای عکاسی فتوشیمیایی گذشته که تصاویر روی فیلم ثبت می شدند، چندان صحت ندارد. در ظاهر کردن فیلم در تضاد با دیجیتال)، این امکان وجود دارد که بشود اطلاعات از دست رفته را بازیابی کرد.

مثلت-نوردهی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

گفتگو زنده

)
    is typing...

    ما الان آنلاین نیستیم. متن پیام خود را از طریق فرم زیر برای ما ارسال کنید

    ارسال پیام لغو